S veya C Şirketinizden Borç Almak: Kredi mi, Dağıtım mı?

Kendi S veya C şirketimden borç alabilir miyim?

Federal vergi hukuku bir şirketin sahibine borç vermesine izin verir ve beyannamede bunun için bir yer vardır: hem Form 1120-S hem Form 1120 üzerinde Schedule L, 7. satır “Hissedarlara krediler” (Loans to shareholders) satırıdır. Eyalet şirketler hukuku değişir ve yöneticilere ile yönetim kurulu üyelerine verilen kredileri sınırlayabilir; bu nedenle bu sayfa yalnızca federal vergiyi kapsar. 7872. madde, bir şirket ile hissedarlarından biri arasındaki doğrudan veya dolaylı kredi için faiz kurallarını belirler. Zor olan, bunun gerçek bir kredi olduğunu göstermektir: yazılı bir senet ve gerçekten yapılan geri ödemeler, federal orana eşit veya daha yüksek faizle. Faizin orandan düşük olması krediyi tek başına sona erdirmez, ancak 7872. madde aradaki farkı ödenmiş gibi vergilendirir. Gerçek bir borç yoksa IRS parayı dağıtım, temettü veya ücret sayabilir. S şirketinde dağıtım, sahibin hisse maliyet esasına kadar vergisizdir, sonrası kazançtır; C şirketinde dağıtım, şirketin vergisel kâr birikimi (earnings and profits) ölçüsünde sahip için temettüdür.

Şu durumlarda iş basit değildir:

• bakiye büyükse, bir yıldan eskiyse veya her yıl artıyorsa;
• imzalı senet, faiz veya ödeme yoksa ya da geri ödeme planınız yoksa;
• S şirketinin sahibi işletmede çalışıyor ama bordroda değilse;
• C şirketinin vergisel kâr birikimi (earnings and profits) varsa; bu, bir ödemenin temettü olup olmadığını belirleyen vergi ölçüsüdür;
• sahibin hisse maliyet esası, kabaca hisselerin her yıl düzeltilen vergi maliyeti, düşükse.

Sahibe yapılan her transferi tarihine göre, varsa senedi, önceki beyannamelerdeki bilançoyu ve Schedule L'yi, önceki bakiyeyi, hisse maliyet esası kayıtlarını ve bordro kayıtlarını toplayın.

Neyi gerçek bir kredi yapar; neden dağıtım, temettü veya ücret değildir?

Kayıtlarda ne yazarsa yazsın, olgular geri ödenmesi gereken ve geri ödenen bir borcu gösteriyorsa kredi gerçektir. Kanun zorunlu kredi şartlarını saymaz; bu yüzden ölçüt olgulardır. Mahkeme kararlarını özetleyen, bağlayıcı olmayan bir IRS Chief Counsel görüşü, tek hissedarlı bir şirkette para alınırken iki tarafın da geri ödemeyi amaçlayıp amaçlamadığını sorar. Faktörleri arasında teminat, belirli bir vade tarihi, geri ödemeyi sağlamaya yönelik adımlar, sahibin geri ödeme gücü ve fiilen yapılan ödemeler vardır (IRS görüşü). IRS'nin bir federal mahkeme davasına ilişkin kendi özeti neyin başarısız olduğunu gösterir: sahip-yöneticiye verilen sözde krediler, teminatsız ve faizsiz talep senetleri olduğu, sahibin takdiriyle verildiği, önemli ölçüde çalışan bir sahibe yapıldığı ve yalnızca şirketin sahibe borçlu olduğu tutarlara karşı bir muhasebe alacağıyla “geri ödendiği” için istihdam vergisi bakımından ücret sayılmıştır (IRS).

Kredi oluşturmak için:

1. Para hareket etmeden önce tutarı, süresine göre federal orana eşit veya daha yüksek bir faiz oranını (sonraki bölüm), ödeme tarihlerini ve son vade tarihini içeren bir senet imzalayın.
2. Belirlenen tarihlerde kendi paranızdan ödeme yapın.
3. Her avansı, faiz tahakkukunu ve ödemeyi ayrı bir kayıt olarak girin (aşağıdaki kayıtlar bölümüne bakın).

İşletmede çalışıp bordro olmadan para alan bir S şirketi sahibi, IRS'nin ücret olarak yeniden sınıflandırabileceği tiptir (IRS). Bugün yazılan bir senet krediyi bugünden itibaren kapsar. Daha önceki avansların muamelesini değiştirip değiştirmediği, o yılların olgularına bağlıdır.

Faiz almak zorunda mıyım ve federal oran nedir?

Kanun faiz almanızı zorunlu kılmaz, ancak faiz ödenmiş gibi farkı vergilendirir; bu yüzden güvenli alt sınır uygulanabilir federal oran (AFR) veya daha fazlasıdır. Faizsiz veya AFR'nin altında faizli kredi piyasa faizinin altında bir kredidir ve alınmayan faize alınmayan faiz (forgone interest) denir (7872. madde).

Oran kredinin türüne bağlıdır ve süre, yenileme veya uzatma seçeneklerini de sayar (1274(d) maddesi):

Kanun, yönetmeliklerin sabit vadesi olmayan bir krediyi talep kredisi gibi ele almasına izin verir. IRS oranları her ay bir revenue ruling olarak yayımlar; bunlar Applicable Federal Rates sayfasında listelenir. Her ruling'in Tablo 1'i yıllık, altı aylık, üç aylık ve aylık bileşik faiz için tüm oranları verir; notunuzun faizi ne sıklıkta ödediğine uyan sütunu okuyun; yılda bir kez faiz ödeyen bir senet yıllık sütunu kullanır.

Faiz çok düşükse:

• Talep kredisi: her yıl için alınmayan faiz, şirketin sahibe ödediği ve takvim yılının son gününde faiz olarak geri ödendiği şekilde sayılır; böylece şirketin tahsil etmediği bir faiz geliri doğar.
• Vadeli kredi: fark, sahibin kredinin verildiği gün (bölüm krediye daha sonra uygulanmaya başladıysa o ilk gün) aldığı nakit sayılır ve kredi, kredinin ömrü boyunca tahakkuk eden faiz olan ihraç iskontosuna (original issue discount) sahip sayılır.
• Ödemenin niteliği: Publication 542, alınmayan faizin işlemin özüne bağlı olarak hissedara dağıtım sayılabileceğini belirtir. S şirketi için yönetmelikler, piyasa faizinin altındaki bir kredinin dağıtım sayıldığı ve asıl amaçlardan biri tek sınıf hisse kuralını aşmak olmadıkça tek başına ikinci bir hisse sınıfı oluşturmayan bir örnek verir.

7872. madde, sahip ile şirket arasındaki tüm kredilerin toplamı $10.000 tutarını aşmayan günlerde uygulanmaz; faiz düzenlemesinin asıl amaçlarından biri federal vergiden kaçınmaksa bu istisna geçerli değildir. Burada eşler tek kişi sayılır; dolayısıyla bir hissedara ve hissedarın eşine verilen krediler toplanır (7872(f)(7) maddesi). Vadeli kredide, bölüm herhangi bir günde uygulandıktan sonra o krediye uygulanmaya devam eder (7872(f)(10) maddesi). Bu istisna yalnızca faizle ilgilidir. Senedi ve geri ödemesi olmayan küçük bir avansın kredi sayılıp sayılmayacağı hakkında bir şey söylemez.

Hissedar kredisi, dağıtım ve sahibin çekimi arasındaki fark nedir?

Kredi, sahibin geri ödemesi gereken paradır. Dağıtım, sahibin hissesi üzerinden yapılan ödemedir; C şirketinin vergisel kâr birikiminden çıktığında temettü adını alır. Ücret, iş karşılığı ödemedir. “Çekim” (draw), şahıs işletmelerinden ve LLC'lerden gelen bir muhasebe kelimesidir; şirkette paranın bu üçünden hangisi olduğunu kelime değil olgular belirler.

IRS parayı dağıtım veya ücret sayarsa ne olur?

Gerçek kredi olmayan para, gerçekte ne ise o olarak vergilendirilir: dağıtım, temettü veya ücret. Sonuç S şirketinde ve C şirketinde farklıdır.

S şirketi sahibi maliyet esası testiyle ve ücret sorusuyla karşılaşır; C şirketi sahibi ise şirketin gider olarak indiremediği bir temettüden vergi öder (Publication 542).

Kredi kayıtlarda ve beyannamede nerede görünür (hissedardan alacak, Schedule L)?

Sahibe verilen kredi bir varlıktır; gider de değildir, özkaynak da değildir. Her sahip için bir defter satırı olan “hissedarlara krediler” (hissedardan alacak) hesabı tutun ve her avansı, faiz tahakkukunu ve geri ödemeyi ayrı bir kayıt olarak girin; böylece bakiye devreder.

Beyannamede bakiye, yıl başı ve yıl sonu sütunlarıyla Schedule L, 7. satır, “Hissedarlara krediler”dir (Form 1120-S; Form 1120). C şirketi aldığı faizi Form 1120, 5. satırda bildirir. S şirketi bunu hissedarlara aktarılan Schedule K, 4. satır, faiz gelirinde bildirir. Küçük bir şirket Schedule L'den muaf olabilir, ancak kayıtlar krediyi yine de taşır; bkz. şirket beyannamesinde Schedule L.

Nasıl geri öderim ve bakiye ne zaman kapatılmalı?

Senetteki tarihlerde sahibin kendi parasından ödenen nakit, kredinin gerçek olduğunun en açık işaretidir. Federal vergi hukuku gerçek bir kredi için geri ödeme son tarihi belirlemez; senedin vade tarihi ve faiz kuralları geçerlidir.

Bakiyeyi kapatmanın diğer yolları vergi sonucunu değiştirir:

• Ücretle veya dağıtımla mahsup: ücret yine ücrettir ve dağıtım yine dağıtım kurallarına tabidir.
• İptal etmek: Publication 542, şirketin geri ödeme almadan iptal ettiği borcu hissedara dağıtım sayar; işletmede çalışan bir sahip için olgular bunu ücret de yapabilir.

Vadesi geçmiş, ödemesi ve yazılı uzatması olmayan bir bakiyeyi gerçek kredi olarak göstermek daha zordur. Kayıtlarda zaten duran bir bakiye için bkz. bilançoda hissedarlara krediler.

Örnek

Bu örnekler açıklayıcıdır; tutarlar ABD dolarıdır ve federal oran, hesabı kolaylaştırmak için yuvarlak %4 alınmıştır. Gerçek bir senet, kredinin verildiği ay için yayımlanan oranı kullanır.

Bir C şirketi imzalı senetle borç veriyor

Bir C şirketi tek sahibine 1 Ocak'ta federal oranda (burada %4) imzalı üç yıllık bir senetle $30.000 borç veriyor; her 31 Aralık'ta $10.000 anapara artı faiz ödenecek.

• 1. yıl: faiz $1.200; ödemeden sonraki bakiye $20.000.
• 2. yıl: faiz $800; bakiye $10.000.
• 3. yıl: faiz $400; bakiye sıfır.

Bunlar gerçek bir krediyi destekleyen özelliklerdir. Bakiye Schedule L, 7. satırda yer alır ve şirket her yılın faizini Form 1120, 5. satırda bildirir. Anapara ödemeleri gelir değildir.

Senedi olmayan bir S şirketi avansı

Bir S şirketi, işletmeyi yöneten tek hissedarına 1. yılın 1 Ocak'ında $30.000 ödüyor. 1. ve 2. yılda senet, faiz ve ödeme yok; kayıtlar her yıl sonunda hissedarlara krediler altında $30.000 gösteriyor.

• Kredi olarak: talep üzerine tamamen ödenecek olduğunu varsayın. Bakiye $10.000 küçük kredi sınırının üzerinde olduğundan, %4 oranında alınmayan faiz her yıl yaklaşık $1.200 olur; bu tutar sahibe ödenmiş ve her yıl sonunda faiz olarak geri dönmüş sayılır. Vadeli kredide bunun yerine yukarıdaki peşin kurallar geçerlidir.
• Dağıtım olarak: 1. yıl gelirinden sonra hisse maliyet esasının $20.000 olduğunu ve şirketin birikmiş vergisel kâr birikimi olmadığını varsayın. $20.000 vergisizdir, maliyet esası sıfıra düşer ve $10.000 kazançtır.
• Ücret olarak: $30.000, 1. yıl için bordro vergisi ve bildirimiyle sahibin işi karşılığı ödeme olurdu.

Hangi sonucun geçerli olduğunu olgular belirler. Teminatsız, faizsiz ve hiç azaltılmamış bir bakiye ikinci ya da üçüncü sonuca benzeyebilir.

Küçük bir avans

Bir sahip imzalı bir senetle $8.000 borç alıyor. Sahip ile şirket arasındaki toplam krediler $10.000 veya altında kaldığı için faiz kuralları genellikle uygulanmaz. Sahip ilk borç ödenmemişken $5.000 daha alırsa toplam $13.000 olur ve kurallar toplamın $10.000 üzerinde olduğu her gün uygulanır; vadeli kredide, bir kez uygulanmaya başladıktan sonra yukarıdaki gibi o krediye uygulanmaya devam eder. İmzalı bir senet her iki avansı belgelemeye yardımcı olur, ancak iki tarafın da geri ödemeyi amaçlaması ve buna göre hareket etmesi gerekir; küçük kredi istisnası bir avansı kredi yapmaz.

Sizin durumunuz farklı mı?

• Bakiye büyük, bir yıldan eski, senedi veya faizi yok ya da geri ödeme planınız yok: bunu kredi olarak belgelemek, dağıtım saymak veya ücret eklemek şirketin beyannamesini, bordroyu ve kendi beyannamenizi değiştirir. Bunu şirket vergisi desteğiyle çözün ve defteri muhasebe desteğiyle yeniden kurun. Ayrıca bkz. bilançoda hissedarlara krediler.
• Şirkete siz borç verdiniz, tersi değil: bkz. S şirketine hissedar kredileri.
• Şirket kişisel faturalarınızı ödedi: S şirketi için bkz. S şirketinin kişisel harcamaları ödemesi. C şirketi için bkz. C şirketinin sahip giderlerini ödemesi.
• Kendinize esas olarak C şirketi temettüleriyle ödeme yapmak istiyorsunuz: bkz. C şirketi sahip temettüleri.
• S şirketinde çalışıyorsunuz ve maaş almıyorsunuz: bkz. S şirketi sahip maaşı.
• Hisse maliyet esasınızdan fazlasını aldınız: bkz. maliyet esasını aşan dağıtımlar.
• S şirketinin birden fazla hissedarı var: bir sahibe yapılan ödeme ayrı bir soru doğurur; bkz. S şirketinde eşit olmayan dağıtımlar.
• Bir C şirketine sahipsiniz ve ABD vatandaşı veya mukimi değilsiniz: temettü sayılan bir ödemeden ABD stopajı yapılabilir ve stopaj yapan taraf olarak şirket, kesmesi gereken vergiden kişisel olarak sorumludur (Publication 515); bu yüzden para hareket etmeden önce senedi ve geri ödemeleri sınır ötesi vergi desteğiyle planlayın.
• İşletmeniz çekim yapan bir LLC veya şahıs işletmesi: bkz. sahibin çekimlerinin kaydı.