S Şirketinde Orantısız Dağıtım: Riskler ve Düzeltme Yolları

S şirketi dağıtımları pay oranında olmak zorunda mı ve asgari bir tutar var mı?

Haklar hisselere uygun olmalıdır, ancak herhangi bir yıldaki ödemelerin birebir eşleşmesi gerekmez. S şirketinin yalnızca bir hisse sınıfı olabilir; bu yüzden her hisse dağıtım ve tasfiye gelirleri bakımından aynı haklara sahip olmalıdır (26 U.S.C. 1361(b)(1)(D); 26 CFR 1.1361-1(l)). Şirketin belgeleri her hisseye bu hakları veriyorsa, eşit olmayan veya geç ödemeler tek başına S seçimini sona erdirmez, ancak yine de vergi etkisi doğurur (Rev. Proc. 2022-19, bölüm 3.02). Belgeler veya bir yan anlaşma sahiplere farklı ödeme hakları veriyorsa, şirketin iki hisse sınıfı olabilir; bu da seçimi sona erdirir.

Daha büyük bir hisse grubunun sahibi, her dağıtımın orantılı olarak daha büyük bir kısmına hak kazanır. Oy hakkı farklılıkları bu testte dikkate alınmaz (26 CFR 1.1361-1(l)(1)).

Test tutarı değil, oranı ölçer. Asgari bir dağıtım belirlemez ve şirketin belirli bir yılda ne kadar ödediğini sormaz. Şirketin hiç ödeme yapıp yapmayacağı kendi belgelerinden ve eyalet hukukundan gelir. Seçim geçerli olduğu sürece sahipler, nakit ödenip ödenmediğine bakılmaksızın gelirin kendi paylarından vergilendirilir (dağıtım olmadan K-1 geliri); işte çalışan sahiplere ödenen ücret ayrı bir sorudur (S şirketi sahibinin maaşı).

Şu durumlarda dosya basit değildir:

• belgeler veya bir yan anlaşma sahiplere farklı davranıyorsa;
• eşit olmayan ödemeler tekrarlanıyor veya bir anlaşmayı izliyorsa;
• ödemeler verilmiş beyannamelerde veya K-1'lerde zaten görünüyorsa;
• bir satış, banka, yatırımcı veya denetim rakamlara bakacaksa;
• kimin neyi ne zaman aldığını kimse tam olarak söyleyemiyorsa.

Toplanacaklar: kuruluş belgesi (articles veya certificate of incorporation), iç yönetmelik, varsa hissedar veya faaliyet sözleşmesi ve yan mektuplar, hisse defteri ile yıl içindeki hisse devirleri, her dağıtımın sahip, tarih ve tutara göre listesi, Schedule K-1'ler ve sahiple şirket arasındaki kredi belgeleri.

Eşit olmayan tek bir S şirketi dağıtımı S seçimini sona erdirir mi?

Şirketin yönetim hükümleri her hisseye aynı hakları veriyorsa, eşit olmayan tek bir dağıtım S seçimini sona erdirmez. Bu durumda IRS, orantısız dağıtımları tek hisse sınıfı kuralını bozmuş saymayacağını söyler ve şirketin IRS affına ihtiyacı yoktur (Rev. Proc. 2022-19, bölüm 3.02). IRS ayrıca bunu teyit eden bir görüş vermeyeceğini de belirtir (section 4.01).

Revenue procedure, bir hisseye yapılan ödemenin zamanlama veya tutar bakımından başka bir hisseye yapılan ödemeden farklı olmasına orantısız dağıtım der; fiili, dolaylı ve farazi ödemelerin hepsi sayılır (section 2.03(2)). Seçimi belirleyen ödemeler değil, belgelerdir:

Yönetim hükümleri nelerdir ve yan anlaşma ne zaman sayılır?

Yönetim hükümleri; şirket ana belgesi veya kuruluş belgesi, iç yönetmelik, geçerli eyalet hukuku ve dağıtım ile tasfiye gelirlerine ilişkin bağlayıcı anlaşmalardır (26 CFR 1.1361-1(l)(2)(i)). Hisselerin aynı olup olmadığını birlikte belirlerler.

Yan anlaşma, dağıtımların nasıl ödeneceğine ilişkin bağlayıcı bir anlaşma olduğunda sayılır. Düzenlemedeki 6. örnek, eyalet vergi yükü daha ağır sahiplere fazladan ödeme yapılması için bağlayıcı bir anlaşmayı (böylece herkes vergi sonrası eşit tutara ulaşır) hakları eşitsiz kılan bir yönetim hükmü sayar. S seçimi yapmış bir LLC için S şirketi kuralları geçerlidir; bu yüzden ortaklık tarzı ödeme şartları içeren bir faaliyet sözleşmesi, kontrol edilmesi gereken belge türüdür.

İki anlaşmaya daha yumuşak davranılır:

• Ticari sözleşmeler, örneğin kira, iş veya kredi sözleşmesi, asıl amaçlardan biri tek sınıf kuralını aşmak olmadıkça yönetim hükmü değildir.
• Alım-satım, devir kısıtlaması ve geri alım anlaşmaları, asıl amaçlardan biri kuralı aşmak değilse ve imza anında belirlenen fiyat gerçeğe uygun piyasa değerinin belirgin biçimde üstünde veya altında değilse dikkate alınmaz (26 CFR 1.1361-1(l)(2)(iii)). Ölüm, boşanma, maluliyet veya iş ilişkisinin sona ermesi halinde hisse almak ya da geri satın almak için yapılan gerçek anlaşmalar doğrudan dikkate alınmaz.

Asıl amaç bir olgu sorusudur ve IRS bu konuda görüş vermez (Rev. Proc. 2022-19, bölüm 4.01). Düzenleme ayrıca “bağlayıcı” der. Bir e-postanın veya sözlü mutabakatın sahipleri bağlayıp bağlamadığı olgulara ve eyalet sözleşme hukukuna bağlıdır; bu kaynaklar bunu çözmez.

Bir hissedara diğerinden sadece daha erken ödeme yapıldıysa ne olur?

Belgeler eşit haklar veriyorsa ve aradaki farkın arkasında bağlayıcı bir anlaşma yoksa, yalnızca zamanlama farkı ikinci bir hisse sınıfı oluşturmaz. Düzenlemenin kendi örneğinde iki eşit sahipten biri cari yılda, diğeri bir yıl sonra ödeme alır ve bunun ikinci bir sınıf oluşturmadığı söylenir (26 CFR 1.1361-1(l)(2)(vi), Example 2).

Aynı örnek, vergi sonucunu belirlemek için section 7872'nin, yani piyasa faizinin altındaki kredi kuralının (yeterli faizi olmayan bir kredi, borçluya yapılmış bir ödemeyi içeriyormuş gibi sayılır) veya diğer yeniden nitelendirme ilkelerinin yine uygulanabileceğini ekler. Bu yüzden uzun süre açık kalan bir fark zararsız değildir: kredi sayılabilir veya yeniden nitelendirilebilir, yani kaydedildiğinden farklı bir şey sayılabilir.

Örnek ayrıca bağlayıcı bir anlaşma bulunmadığını gösteren koşullara dayanır. Aynı sahibin lehine tekrarlanan bir fark, böyle bir anlaşmanın olup olmadığı sorusunu gündeme getirir.

Yıl içinde sahiplik değiştiyse, dağıtımları sahiplerin cari veya önceki yıl gelirdeki değişen paylarına göre ödeyen bir yönetim hükmü hakları eşitsiz kılmaz. Bu ödemeler yıl sonundan sonra makul bir süre içinde yapılmazsa yeniden nitelendirilebilirler, ancak ikinci bir hisse sınıfı oluşturmazlar (26 CFR 1.1361-1(l)(2)(iv)).

Sahipler eşit olmayan dağıtımları nasıl düzeltir ve uygun vergi etkisi ne demektir?

Düzenleme, zamanlama veya tutar bakımından farklı olan dağıtımlara olgulara ve koşullara göre “uygun vergi etkisi” verileceğini söyler (26 CFR 1.1361-1(l)(2)(i)). Ne düzenleme ne de Rev. Proc. 2022-19 bu etkinin belirli bir dosyada ne olduğunu açıklar; bu yüzden çözüm, belgelere, muhasebe kayıtlarına ve verilmiş beyannamelere dayanan bir hazırlayıcı takdiridir.

Sahiplik değişmediğinde farkı ölçmek için her sahibin ödemesini o sahibin mülkiyet yüzdesine bölün. Her sahibin sonucu aynıysa ödemeler orantılıdır (ikinci örneğe bakın). Hisseler el değiştirdiyse önce her ödemenin hangi dönemi kapsadığını ve yönetim hükümlerinin ne gerektirdiğini belirleyin: tüm dönem için tek bir yüzde, fark olmayan yerde fark gösterebilir (26 CFR 1.1361-1(l)(2)(iv)).

Düzenleme bir çözüm öngörmez. Örnekleri, hazırlayıcının tartabileceği iki fikri gösterir:

Düzenleme, sahiplerin eşit olmayan bir ödemeyi sonradan avansa çevirebileceğini söylemez. Bir sahiple yapılan kredi sözleşmesi, asıl amaçlardan biri tek sınıf kuralını aşmaksa yönetim hükmüdür (26 CFR 1.1361-1(l)(2)(i)). Yeterli faizi olmayan bir sahibe kredi, section 7872 uyarınca kendisi farazi dağıtım olabilir (düzenlemedeki Example 5); bu yüzden kredi şartları önemlidir.

Hangi yaklaşımın uygun olduğu mevcut nakde, zaten bildirilenlere ve ödemelerin bir anlaşmayı izleyip izlemediğine bağlıdır. Seçilince muhasebe kayıtları bunu göstermelidir: S şirketi dağıtımlarının kaydı rehberine bakın. Verilmiş bir beyannamenin değişmesi gerekiyorsa verilmiş bir işletme beyannamesini düzeltme rehberine bakın. Bir sahibe yapılan ödemenin gerçek kredi sayılıp sayılamayacağı kendi şirketinizden borç alma rehberinde ele alınır.

Şirketin bazı sahipler için yaptığı eyalet vergisi ödemeleri eşit hak kuralını bozar mı?

Şirketin bazı sahipler için yaptığı eyalet vergisi ödemeleri tek başına eşit hak kuralını bozmaz. Bazı eyalet kanunları, şirketin belirli hissedarlar için (örneğin mukim olmayanlar için) vergi ödemesini veya stopaj yapmasını zorunlu kılar. Düzenleme, bu ödemeler farazi dağıtım (sahip nakdi almış gibi sayılan ödeme) olarak hesaba katıldıktan sonra her hissenin hâlâ aynı dağıtım haklarına sahip olması koşuluyla, bu kanunları tek sınıf testinde dikkate almaz. Bu farazi dağıtımlarla diğer sahiplere ödenen nakit arasındaki zamanlama farkı ikinci bir sınıf oluşturmaz (26 CFR 1.1361-1(l)(2)(ii), 7. örneğiyle birlikte).

Sınır, ödemeleri eyalet vergisi için ayarlayan bir anlaşmadır. Düzenlemenin 6. örneği, eyalet vergi yükünü daha ağır taşıyan sahiplere daha fazla ödeme yapılması için bağlayıcı bir anlaşmayı, eşitsiz haklar yaratan bir yönetim hükmü sayar.

Şirketin bir sahip için ödediği diğer vergi veya kişisel faturalar (eyalet aktarmalı kuruluş vergisi dahil) S şirketinin kişisel gider ödemesi rehberinde ele alınır.

Kendi belgelerimiz hissedarlara farklı haklar veriyorsa ne olur ve hangi af seçenekleri var?

O zaman şirketin birden fazla hisse sınıfı olabilir ve birden fazla sınıfı olan bir şirket küçük işletme şirketi (small business corporation) değildir (26 U.S.C. 1361(b)(1)(D)). S seçimi, şirketin küçük işletme şirketi olmaktan çıktığı gün sona erer (26 U.S.C. 1362(d)(2)). Seçim, belgeler zaten farklıyken yapıldıysa hiç yürürlüğe girmemiştir (Rev. Proc. 2022-19, section 2.03(6)). Bir seçim sona erdikten sonra, IRS izin vermedikçe, sona ermenin yürürlüğe girdiği ilk yıldan sonra başlayan beşinci vergi yılına kadar yeni seçim yapılamaz (26 U.S.C. 1362(g)).

Affın iki yolu var:

Section 3.06 ayrıca şirket beyanının, seçimin yalnızca farklı hükümler yüzünden kasıtsız olarak geçersiz olduğunu veya sona erdiğini ve şirketin ile etkilenen her sahibin keşiften sonra bunları düzeltirken makul ve iyi niyetle davrandığını belirtmesini ister. Her sahip ayrıca gelirini S statüsüyle tutarlı biçimde bildirdiğini beyan etmelidir. Şirket beyanları ve düzeltilmiş belgeleri inceleme için saklar; imzalı beyanlar yalan beyan cezası tehdidi altında verilir. Eşit olmayan ödemelerle uygulanmış bir yan anlaşma section 3.06 kapsamı dışında kalır ve IRS'nin karar verdiği görüş talebine geçer. Uygunluk, nelerin ödendiğine, verildiğine ve bulunduğuna bağlıdır; bu yüzden bir şeyi değiştirmeden önce hazırlayıcıya belgeleri okutun.

Eşit olmayan bir dağıtım, gelirin kimden vergilendirileceğini değiştirir mi?

Eşit olmayan bir dağıtım, S seçimi geçerli olduğu sürece gelirin kimden vergilendirileceğini tek başına değiştirmez. Her sahip, alınan nakde göre değil, günlük olarak atanan hisselerine göre şirketin gelir, zarar, indirim ve kredilerinden bir pay bildirir (26 U.S.C. 1366(a)(1); 26 U.S.C. 1377(a)(1); Form 1120-S talimatları). Bir sahibin payının tamamı yıl içinde sona ererse, şirket ve etkilenen her sahip, o yılın süresi içinde verilen Form 1120-S'sine bir açıklama ekleyerek yılı iki yıl olarak ele almayı seçebilir (26 CFR 1.1377-1(b)).

Dağıtımlar farklı bir yol izler. Şirket her sahibin dağıtımını o sahibin Schedule K-1'inde (Box 16, kod D) bildirir ve bu, sahibin hisse maliyet esasını azaltır (Form 1120-S talimatları; K-1 talimatları). Şirketin, örneğin önceki C şirketi yıllarından kalma birikmiş kazanç ve kârları varsa dağıtımın bir kısmı temettü olabilir: K-1'e değil Form 1099-DIV'e yazılır ve maliyet esasını azaltmaz (Form 1120-S talimatları, 17c satırı; 26 U.S.C. 1368(c)). Yani fazladan nakit alan sahip aynı gelir payını bildirir ancak maliyet esasını daha erken tüketebilir: maliyet esasını aşan dağıtımlar rehberine bakın. Daha az alan sahip yine de tam payı bildirir: dağıtım olmadan K-1 geliri rehberine bakın.

Sahiplere farklı maaşlar ödenebilir mi, sorun olur mu?

Ücretler farklı olabilir ve bu ikinci bir hisse sınıfı oluşturmaz. İş sözleşmesi ticari bir sözleşmedir, asıl amaçlardan biri tek sınıf kuralını aşmak olmadıkça yönetim hükmü değildir (26 CFR 1.1361-1(l)(2)(i)). Düzenlemenin 3. örneğinde aşırı bulunan bir maaş bile ikinci bir sınıf oluşturmaz; ancak şirkete fazla kısım için indirim tanınmaz. 4. örnek, farklı yan hak primleri için aynı sonuca varır.

Her sahibe ne kadar ödeneceği ve bunun bordro vergisi ayrı sorulardır: S şirketi sahibinin maaşı rehberine bakın.

Örnek

Tüm rakamlar açıklayıcı ABD dolarıdır.

Aynı belgeler, farklı zamanlama

Sahip A ve Sahip B'nin her biri yarım paya sahip ve belgeler eşit haklar veriyor.

• Yıl 1, Mart: şirket Sahip A'ya $50.000 öder, Sahip B'ye hiçbir şey ödemez. Farkın arkasında bağlayıcı bir anlaşma yoksa düzenlemenin kendi zamanlama örneği bunun ikinci bir hisse sınıfı oluşturmadığını kabul eder. Her sahip yine gelirin yarısını bildirir; Sahip A'nın K-1'inde $50.000'lık dağıtım görünür.
• Yıl 2, Ocak: Sahip B'ye $50.000 ödenir ve fark kapanır. Farkın açık kaldığı süre için hazırlayıcı, piyasa faizinin altındaki kredi kuralının veya başka bir yeniden nitelendirmenin uygulanıp uygulanmadığına karar verir.

Üç sahip, eşit dolar

Üç sahip yıl boyunca %40, %40 ve %20 paya sahip, belgeler her hisseye eşit hak veriyor ve her sahip $30.000 alıyor.

• %20'lik sahibin $30.000'ı, $150.000'lık bir toplam ödemeyi gösterir; bu yüzden her %40'lık sahibin $60.000 alması gerekirdi ve $30.000 eksiktir.
• Telafi: her %40'lık sahibe ek $30.000 ödeyin.
• Avans: %40'lık sahiplerin $30.000'ına göre ölçüldüğünde %20'lik sahibin $15.000 alması gerekirdi; yani $15.000 fazladır. Bunu geri ödenecek veya mahsup edilecek bir avans saymak olgulara ve belgelere bağlıdır; düzenlemenin örneği, yönetim hükümleri geri ödemeyi veya mahsubu zaten gerektiriyorsa bunu kabul eder.
• Seçim; nakde, muhasebe kayıtlarının ve K-1'lerin ne gösterdiğine ve beyannamenin verilip verilmediğine bağlıdır. Kararı hazırlayıcı verir.

Ödemeler hakkında bir yan mektup

İki sahibin her biri %50 paya sahip. İkisi de şirketle, eyalet hukuku bakımından bağlayıcı, Sahip A'ya her ödemenin %60'ını veren bir yan mektup imzalıyor.

• Yıl 1: mektup imzalanır. Dağıtımlar hakkında bağlayıcı bir anlaşmadır; bu yüzden hisseler artık aynı hakları taşımaz ve seçim o gün sona ermiş olabilir.
• Yıl 2: şirket mektuba göre ödeme yapmıştır ve sorun fark edilir. Eşit olmayan dağıtımlar yapıldığı için section 3.06 beyanları kullanılamaz. Yol, IRS'nin karar verdiği section 1362(f) kapsamında bir görüş talebidir.
• Daha erken fark edilseydi: mektup, kapsamında herhangi bir ödeme yapılmadan düzeltilmiş ve her Form 1120-S zamanında verilmiş olsaydı, section 3.06 beyanları uygulanabilirdi. Bunun için ayrıca seçimin yalnızca mektup yüzünden kasıtsız sona ermiş olması, herkesin makul ve iyi niyetle davranmış olması ve beyanların IRS mektubu bulmadan önce tamamlanmış olması gerekir.

Sizin durumunuz farklı mı?

• Ödemeler zaten eşit değil ve bir beyanname, satış, banka veya yatırımcı onlara bakacak: telafi ödemesinin, belgelenmiş bir kredinin veya farkı bırakıp vergi etkisini bildirmenin uygun olup olmadığı belgelere, muhasebe kayıtlarına ve verilenlere bağlıdır. Şirket vergisi desteğine bakın.
• Belgeleriniz veya bir yan mektup sahiplere farklı haklar veriyor: seçimin kendisi risk altında olabilir ve af testleri nelerin ödendiğine ve verildiğine bağlıdır. Şirket vergisi desteğine bakın.
• Kimin neyi ne zaman aldığını söyleyemiyorsunuz: sahip ve tarihe göre dağıtım kayıtları, bu seçeneklerin hepsinin başlangıç noktasıdır. Muhasebe kayıtları desteğine ve S şirketi dağıtımlarının kaydı rehberine bakın.
• IRS, S seçiminiz, K-1'leriniz veya dağıtımlarınız hakkında size yazdı: IRS sorunu bulduktan sonra af seçenekleri daralır; çünkü section 3.06 düzeltmenin IRS keşfetmeden önce yapılmasını ister. Şirket vergisi desteğine bakın.
• Bir beyanname zaten verildi: verilmiş bir işletme beyannamesini düzeltme rehberine bakın.
• Bir dağıtım maliyet esasınızdan büyük veya hiç almadığınız gelir için vergi borçlusunuz: maliyet esasını aşan dağıtımlar ve dağıtım olmadan K-1 geliri rehberlerine bakın.
• Şirket kişisel faturaları ödedi veya bir sahiple şirket arasında kredi olarak para hareket etti: S şirketinin kişisel gider ödemesi, hissedar kredileri ve kendi şirketinizden borç alma rehberlerine bakın.
• S seçiminin zamanında verildiğinden veya kabul edildiğinden emin değilsiniz: geç S şirketi seçimi affı rehberine bakın.
• S şirketinin nasıl vergilendirildiğinin ve S seçimini başka neyin sona erdirdiğinin temellerini öğrenmek istiyorsunuz: S şirketleri nasıl vergilendirilir rehberine bakın.