ABD'ye Satış Yapan Kanada Şirketi: Beyanname Vermeli mi?

ABD'li müşterilere satış yapmak, Kanada şirketimin ABD beyannamesi vermesi anlamına gelir mi?

Hayır. Kanada şirketi, müşterileri ABD'de yaşıyor diye Form 1120-F vermez. IRS'nin beyan testi bunun yerine ABD'deki ticari faaliyete, vergisi tam kesilmemiş belirli ABD kaynaklı gelire, iade talebine veya zorunlu bir anlaşma bildirimine bakar.

Bunlar federal gelir vergisi sonuçlarıdır. Bir eyalet kendi gelir, franchise veya satış vergisi yükümlülüklerini getirebilir; anlaşma eyalet yükümlülüklerini çözmez. ABD'de tutulan stok için bkz. ABD stoku ve eyalet vergileri. Kanada şirketinin T2 beyanı ayrı bir konudur.

Kanada şirketini neler ABD'de ticari faaliyet yürüten şirket yapar?

ABD'de yapılan iş, ABD'de şirket veya ofis olmasa bile Kanada şirketini ABD'de ticari faaliyet yürüten şirket yapabilir. IRS, ABD'de herhangi bir süre hizmet veren yabancı şirketin genellikle ABD'de ticari faaliyet yürüttüğünü söyler; diğer faaliyetlerde süreklilik ve somut koşullar belirleyicidir (IRS beyan rehberi).

ABD'ye kimin seyahat ettiğini ve orada her kişinin ne yaptığını gözden geçirin. ABD'deki çalışanlar, bir şube ve orada düzenli olarak satış müzakere eden veya satışı yerine getiren kişiler önemlidir. Bir acentenin veya yüklenicinin ABD'deki işi de önemli olabilir; yalnızca unvanı sonucu belirlemez. Seyahat tarihlerini, iş tanımlarını, sözleşmeleri ve siparişlerin nerede kabul edildiğine dair kayıtları saklayın. Hizmet gelirinin kaynağı ve vergi uygulaması yabancı sahipler ABD vergisini ne zaman öder rehberinde anlatılır.

ABD'deki depo stoku veya sevkiyat hizmeti de ayrı bir ticari faaliyet incelemesi gerektirir; depo ve eyalet soruları için bkz. ABD stoku ve eyalet vergileri.

ABD'de ticari faaliyet, anlaşmadaki daimi iş yerinden daha düşük bir eşiktir. Form 1120-F talimatları, anlaşma iş gelirini muaf tutsa bile ABD'de ticari faaliyet yürüten yabancı şirketten beyanname ister.

Şirketin ABD'de daimi iş yeri ne zaman olur?

Kanada–ABD anlaşması, ABD'deki daimi iş yerini genellikle Kanada şirketinin işini yürüttüğü sabit bir yer olarak tanımlar. ABD'de şirket adına alışkanlık olarak sözleşme yapan bir kişiyi de, bağımsız acente kuralı uygulanmadıkça daimi iş yeri sayar (anlaşma Madde V).

Hizmet kuralları, ofis olmadan da daimi iş yeri doğurabilir. Biri, bir kişi herhangi bir on iki aylık dönemde en az 183 gün ABD'de hizmet verdiğinde ve şirketin o dönemdeki brüt aktif işletme hasılatının %50 oranından fazlası o kişinin ABD'deki hizmetlerinden geldiğinde uygulanır. Diğeri, şirketin aynı veya bağlantılı proje için ABD mukimi bir müşteriye ya da hizmetin verildiği ABD'de daimi iş yeri olan bir müşteriye herhangi bir on iki aylık dönemde 183 gün veya daha uzun süre ABD'de hizmet vermesi halinde uygulanır (anlaşma Madde V(9)). Vergi yılını aşan dönemler dahil, kayan on iki aylık dönemleri sayın.

Anlaşmadan yararlanma ayrıca mukimliğe ve yararlanma sınırlaması maddesine bağlıdır. Kanada'da kurulmuş olmak tek başına her anlaşma koşulunu kanıtlamaz.

Daimi iş yeri yoksa yine de Form 1120-F ve 8833 verir miyiz?

Evet; Kanada şirketi ABD'de ticari faaliyet yürüttüyse ve iş kârını ABD federal vergisi dışında tutmak için anlaşmaya dayanıyorsa. Anlaşma istisnasını göstermek için Form 1120-F verin ve daimi iş yerinin bulunmadığı yönündeki anlaşma tutumunu bildirmek için Form 8833'ü ekleyin (IRS talimatları; anlaşma bildirimi yönetmeliği).

Form 1120-F'in 2. sayfasındaki W(1) maddesini doldurun ve anlaşma maddesini, değiştirdiği ABD vergi kuralını, yararlanma sınırlaması dayanağını ve ilgili geliri ve olguları belirten Form 8833'ü ekleyin (IRS talimatları; IRS formu). Şirketin ABD'de ticari faaliyeti ve başka bir beyan tetikleyicisi yoksa, yalnızca daimi iş yeri olmadığını kanıtlamak için bu formları vermez. ABD vergisi kesildiyse, Form 1120-F ile iade talebi ayrı bir beyan nedenidir; bkz. kesilen ABD vergisini geri alma.

Koruyucu Form 1120-F neden verilir?

Koruyucu Form 1120-F, IRS sonradan vergiye tabi ABD iş geliri bulursa Kanada şirketinin indirim ve kredi talep edebilme hakkını korur. ABD'deki faaliyet sınırlıysa veya şirket anlaşma korumasının uygulandığına inanıyor ancak olgular tartışmaya açıksa yararlıdır (IRS talimatları; 26 CFR 1.882-4).

1. sayfadaki koruyucu beyanname kutusunu işaretleyin, A–G maddelerini ve 2. sayfadaki zorunlu soruları doldurun; anlaşma muafiyeti ileri sürülüyorsa Form 8833'ü ekleyin. Beyannameyi şirketin yetkili bir görevlisi imzalar (IRS talimatları). Koruyucu beyanname, şirket vergiye tabi ABD geliri olduğunu biliyorsa tam beyannamenin yerini tutmaz. Süresinde ve doğru beyanname verilmezse, ticari faaliyetle bağlantılı gelire karşı indirimlerin ve kredilerin çoğu kaybedilebilir; bu durumda IRS vergiyi net kârdan çok daha büyük bir matrah üzerinden tarh edebilir.

Form 1120-F ne zaman verilir ve süre uzatılabilir mi?

Son tarih, Kanada şirketinin ABD'de ofis veya iş yeri bulundurup bulundurmadığına bağlıdır; ABD'li müşterileri olup olmadığına veya anlaşma anlamında daimi iş yeri bulunup bulunmadığına değil. Form 1120-F talimatları şu genel son tarihleri belirler:

Bazı kısa yıllar ve Haziran yıl sonları için özel kurallar geçerlidir; hafta sonu veya resmi tatile denk gelen son tarih sonraki iş gününe kayar. ABD'de ofisi olan şirket, beyannamesine bir bildirim ekleyerek 1.6081-5 sayılı yönetmelikteki otomatik uzatmadan genellikle yararlanıp altıncı ayın 15. gününe kadar beyan verebilir ve ödeme yapabilir. Beyan için daha fazla süre isterse, bu tarihe kadar Form 7004'ün 4. satırını işaretleyerek 4 aylık ek uzatma alır. ABD'de ofisi olmayan şirket, altıncı ayın 15. gününe kadar Form 7004'ün 2. satırını işaretler; bu genellikle 6 aylık beyan süresi uzatımı sağlar. Form 7004 vergiyi ödeme süresini uzatmaz (IRS talimatları; Form 7004 talimatları).

Şirketin EIN'e ihtiyacı var mı ve Form 5472 uygulanır mı?

Form 1120-F veren Kanada şirketinin kendi ABD işveren kimlik numarasına, yani EIN'e ihtiyacı vardır. Yoksa Form SS-4 ile başvurun; ABD'de yerleşim yeri, ana iş yeri, ofisi veya acentesi olmayan başvuru sahibi çevrimiçi EIN başvurusunu kullanamaz (Form 1120-F talimatları; Form SS-4 talimatları). Bir müşterinin EIN'i şirketin EIN'i değildir.

Form 5472, Kanada sahipliğinin otomatik sonucu olmayan, ayrı bir ilişkili taraf bilgi beyanıdır. ABD'de ticari faaliyet yürüten yabancı şirketin, ilişkili tarafla bildirime tabi işlemleri için buna ihtiyacı olabilir. Form 5472 talimatları, şirketin ABD'de daimi iş yeri olmaması ve Form 8833'ü süresinde vermesi halinde bir istisna içerir. Bir diğeri ise yalnızca her iki taraf da ABD kişisi değilse ve işlemleri hiçbir vergi yılında ABD kaynaklı veya ticari faaliyetle bağlantılı gelir ya da bu gelire tahsis edilebilir gider, zarar veya indirim doğurmayacaksa geçerlidir. Form 5472 gerekmediği sonucuna varmadan önce her işlemi ve istisnayı kontrol edin.

ABD'li müşterilere hangi Form W-8BEN-E'yi veriyoruz?

Kanada şirketi, talep eden ABD'li ödeme yapana yabancı tüzel kişi statüsünü onaylamak için genellikle Form W-8BEN-E verir; formu IRS'ye değil ödeme yapana verir. Şirket, tüzel kişi sınıflandırmasını ve diğer geçerli bölümleri doğru doldurmalıdır; çünkü Form W-8BEN-E, şirketin ABD vergisi borcu olmadığını kendiliğinden kanıtlamaz (IRS talimatları).

İşletmesini sahibinin yönettiği şirkette Madde XXIX A sahiplik ve matrah aşınması testi hem hisselerin kime ait olduğuna hem de niteliksiz kişilere yapılan indirilebilir ödemelere bakar. Bu test karşılanmazsa uygun olan başka bir testi kontrol edin; yalnızca Kanada'da kurulmuş olmak şirketi nitelikli kılmaz. Bir değişiklik W-8BEN-E'yi yanlış hale getirirse 30 gün içinde ödeme yapana bildirin ve güncel belgeleri verin (IRS talimatları). Doldurulmuş bir W-8BEN-E, gerekli olduğunda Form 1120-F veya Form 8833 yerine geçmez. Bir müşteri vergi kestiyse Kanadalılara yapılan ödemelerde kesilen ABD vergisi rehberini izleyin.

Şirketin ABD'de daimi iş yeri varsa ne olur?

Kanada şirketi genellikle tam Form 1120-F verir ve ABD'deki daimi iş yerine atfedilen kârı bildirir. Anlaşma, ABD'nin bu kârı vergilendirmesine ve iş yerine atfedilen giderlerin indirilmesine izin verir; IRS talimatları, vergiye tabi ticari faaliyetle bağlantılı gelire %21 federal şirket oranını uygular (anlaşma Madde VII).

Şirket ayrıca şube kârı vergisini, stopajı ve varsa Form 5472 yükümlülüğünü de kontrol etmelidir. Kanada vergisi ayrıdır; section 126, sınırları içinde yabancı işletme geliri vergi kredisine izin verebilir. ABD'deki ticari faaliyetle bağlantılı gelirin hesabı yabancı sahipler ABD vergisini ne zaman öder rehberindedir.

Cezalar nelerdir ve verilmemiş yıllar nasıl düzeltilir?

Form 1120-F'in geç verilmesi, ödenmemiş vergi için ceza doğurabilir ve daha ciddi olarak ABD iş gelirine karşı indirim ve kredilerin kaybına yol açabilir. IRS talimatları, ödenmemiş verginin her ay veya ay kısmı için %5 oranında, en fazla %25 olmak üzere genel bir geç beyan cezası belirtir. Beyanname 60 günden fazla gecikirse ayrı bir asgari ceza uygulanabilir; makul neden cezayı kaldırabilir. Bir şirketin vermediği zorunlu Form 8833, her ihlal için US$10.000 ceza getirebilir (IRS Form 8833). Verilmeyen veya kayıtlarla desteklenmeyen zorunlu Form 5472, US$25.000 ceza getirebilir; ihlal IRS bildiriminden sonra sürerse daha fazlası uygulanır (IRS talimatları).

İndirim ve kredilerin çoğu için 26 CFR 1.882-4, ilk zorunlu beyanname veya hemen önceki yılın beyan edilmesinden sonraki bir beyanname için olağan son tarihten itibaren 18 ay tanır. Önceki yıl eksikse bir IRS bildirimi bu süreyi kısaltabilir. Bağışlama (waiver) ancak makul ve iyi niyetli ihmali gösteren olgularla mümkündür; zorunlu bir beyannameyi bile bile vermemek buna uymaz.

Her verilmemiş yılı ayrı ayrı yeniden oluşturun: ABD satışları ve geliri, çalışan ve yüklenici iş günleri, sözleşmeler, ABD'deki yerler ve stok, ilişkili taraf işlemleri, kesilen vergi, önceki beyannameler ve varsa IRS bildirimi. Sonra her yıl için tam veya koruyucu Form 1120-F ile Form 8833 veya 5472'nin gerekli olup olmadığını belirleyin. Eksik beyannameleri vakit kaybetmeden verin ve makul neden veya bağışlama talebi için kanıtları saklayın. Birkaç verilmemiş yıl veya bir IRS bildirimi varsa sınır ötesi vergi desteği alın.

Örnek

Yalnızca örnektir; tüm tutarlar ABD dolarıdır. Bir Kanada şirketi ABD'li müşterilerden US$200.000 kazanıyor ve onlara hizmet vermek için US$40.000 harcıyor. Çalışanı, ABD mukimi bir müşterinin ofisinde beş gün çalışıyor; işin geri kalanı ve sözleşme kararları Kanada'da veriliyor. Şirketin anlaşmadaki mukimlik ve yararlanma sınırlaması kurallarını karşıladığını, ABD'de ofisi veya bağımlı acentesi olmadığını ve kısa ziyaretin ABD'de ticari faaliyet doğurduğunu ama ABD'de daimi iş yeri doğurmadığını varsayın.

Şirket Form 1120-F verir ve iş kârının anlaşma uyarınca ABD'de vergilendirilemeyeceğini talep etmek için Form 8833'ü ekler. Koruyucu bir beyan, IRS olguları sonradan tartışırsa indirimleri korur. US$200.000 eksi US$40.000 US$160.000 eder; ancak bu fark kendiliğinden ABD'de vergiye tabi kâr değildir; önce anlaşma sorusu gelir. Şirket bunun yerine o ABD mukimi müşteri için aynı projede kayan on iki aylık bir dönemde 190 gün hizmet verirse, Madde V(9)(b) onun ABD'de daimi iş yeri olduğunu kabul eder. Şirket bu durumda o iş yerine atfedilen kârı Form 1120-F'de bildirir; yalnızca US$160.000'lik fark bu kârı ölçmez. Şirket ayrıca Kanada T2'sini de verir.

Sizin durumunuz farklı mı?

• Satıştan önce işletme türü seçiyorsunuz: Kanada şirketini, ABD LLC'sini ve ABD şirketini Kanada mukimi için ABD'de iş rehberinde karşılaştırın.
• Şirketinizin bir ABD LLC'si var: bkz. ABD LLC'si olan Kanada mukimi.
• ABD depolarında stok tutuyorsunuz: ABD stoku ve eyalet vergilerini inceleyin.
• ABD'de stok tutmadan satış yapıyorsunuz ve satış vergisi cevabı gerekiyor: bkz. yabancı satıcılar ve ABD satış vergisi.
• Beyannamenin Kanada tarafına ihtiyacınız var: bkz. şirketinizin T2'sini verme ve GST/HST kaydı.
• ABD'de çalışanlarınız var, sözleşmeler ABD'de yapılıyor, birkaç yıl verilmemiş veya bir IRS bildiriminiz var: yıllara göre satışları, ABD iş günlerini, sözleşme kayıtlarını, W-8BEN-E kopyalarını ve varsa EIN'i toplayın, sonra sınır ötesi vergi desteği alın.