Miras Kalan Fon veya Ortaklık Payı: Maliyet Esası ve 754 Seçimi

ABD'de miras kalan bir ortaklık payı yeni bir maliyet esası alır: ölüm tarihindeki değeri, artı mirasçının fon borcundaki payı, eksi değerin ölenin hak ettiği gelir (income in respect of a decedent) olan kısmı (Reg. 1.742-1; 26 USC 1014(c)). Bu maliyet esası artırımı otomatiktir. Fonun kendi varlıklarındaki maliyet esası ise fonda geçerli bir Section 754 seçimi yoksa değişmez.

Miras kalan fon payında üç durum işi karmaşıklaştırır: fonun 754 seçimi yoktur, ölenin büyük askıdaki pasif zararları vardır veya ölen carried interest ya da yönetim şirketi payı taşımaktadır. Bunların her biri büyük bir vergi tutarını son beyanname, tereke ve mirasçı arasında kaydırabilir. 754 seçimi olan bir fona mirasçının bildirimi ölümden itibaren bir yıl içinde yapılmalıdır; bu yüzden aşağıdaki kontrol listesiyle başlayın.

Miras kalan bir ortaklık payında maliyet esasım ne olur?

ABD'de miras kalan bir fon payının maliyet esası, ölüm tarihindeki gerçeğe uygun piyasa değeridir (veya vasiyet yürütücüsü Form 706'da seçerse, genellikle ölümden altı ay sonraki alternatif değerleme tarihindeki değer; bu seçim yalnızca hem terekenin değerini hem de veraset vergisini düşürüyorsa yapılabilir (26 USC 2032)). Bu değere mirasçının o tarihteki fon borçlarındaki payı eklenir ve ölenin hak ettiği gelirden gelen değer düşülür (Reg. 1.742-1). Değer artı borç payı ölenin düzeltilmiş maliyet esasından düşükse, aynı kural maliyet esasını aşağı çeker.

• Ölüm tarihindeki değer. Fon payında bu, genellikle yalnızca sermaye hesabı değil, payın kendisi için yapılmış bir ekspertiz değeridir. Devir ve geri alım (redemption) kısıtlamaları değeri etkileyebilir. Ekspertizi tereke yaptırır.
• Borçlardaki pay. Fonun K-1'i her ortağın fon borcundaki payını gösterir. Kaldıraçlı bir gayrimenkul fonu gibi borçlanan bir fon, büyük bir borç payı doğurabilir.
• Ölenin hak ettiği gelir. Değerin, ölenin kazandığı ama henüz vergilendirilmediği bir gelir hakkından oluşan kısmı maliyet esası artırımı almaz (26 USC 1014(c)). Aşağıdaki ilgili bölüme bakın.
• Elde tutma süresi. Payın daha sonra satışındaki sermaye kazancı, payı ne kadar kısa tutmuş olursanız olun uzun vadelidir (Publication 559). Ancak kazancın bir kısmı yine de fonun alacaklarından veya stoklarından gelen olağan gelir olabilir (26 USC 751(a)); carried interest aşağıda ele alınıyor.
• Eşle birlikte sahiplik. Pay ortak mal (community property) idiyse, payın en az yarısı ölenin terekesine dahil edilmişse, hayatta kalan eşin yarısı dahil payın tamamı genellikle ölüm tarihindeki değeri maliyet esası olarak alır (Publication 555; 26 USC 1014(b)(6)). Eşler payı ortak mal rejimi dışında birlikte tuttuysa, yalnızca ölenin yarısının maliyet esası artar (Publication 551).

Form 8971 sınırı. Payın terekeye dahil edilmesi veraset vergisini artırdıysa, maliyet esasınızdaki değer kesinleşen veraset vergisi değerini aşamaz; fon borcundaki payınız bunun üstüne eklenir. Vasiyet yürütücüsü bu değeri size Form 8971 Schedule A ile bildirir (26 USC 1014(f)). Bu sayfanın vergi yılındaki ölümler için temel muafiyet $15.000.000 tutarındadır ve ömür boyu yapılan vergiye tabi hediyeler kadar azalır. Veraset vergisi doğmadıysa bu sınır uygulanmaz (IRS: Yenilikler, veraset ve hediye vergisi). Sınır uygulandığında, Schedule A değerini aşan bir maliyet esası %20 oranında doğrulukla ilgili cezaya yol açabilir; beyan ettiğiniz maliyet esası doğru tutarın iki katı veya daha fazlaysa ceza oranı %40 olur (Form 8971 talimatları; 26 USC 6662(b)(8)).

Fonun kendi varlıklarındaki maliyet esası da artar mı?

Bir ortağın ölümünde fonun kendi varlıklarındaki maliyet esası, yalnızca fonda geçerli bir Section 754 seçimi varsa değişir (Reg. 1.743-1(a)). Seçim varsa fon, yalnızca mirasçıya özel bir düzeltme kaydeder; bu düzeltme mirasçının yeni maliyet esası ile mirasçının fon varlıklarının maliyet esasındaki payı arasındaki farka eşittir. Buna Section 743(b) düzeltmesi denir.

Bir istisna ters yönde işler. Fonda devirden hemen sonra önemli bir yerleşik zarar (substantial built-in loss) varsa, fon seçim olmasa bile maliyet esasını düşürmek zorundadır. Önemli yerleşik zarar, fonun varlıklarındaki maliyet esasının varlıkların değerini $250.000 tutarından fazla aşması veya tüm varlıkların satışında mirasçıya bu tutardan fazla zarar tahsis edilecek olması demektir (26 USC 743(d)). Bazı yatırım fonları bunun yerine mirasçının sonraki zararlarını sınırlayan farklı bir rejimi seçmiştir (26 USC 743(e)). Hangisinin uygulandığını fona sorun.

Tereke fondan Section 754 seçimi istemeli mi?

754 seçimi en çok, fonun uzun süredir elde tutulan gayrimenkul gibi vergisel maliyet esasından daha değerli varlıklar taşıdığı durumda önem taşır; varlıklarını bir yıl içinde döndüren bir fonda bu tür kazanç daha azdır. Seçim yoksa mirasçı, fon bu varlıkları sattıkça ölümden önce birikmiş kazançlar üzerinden vergilendirilir. Mirasçının paydaki daha yüksek maliyet esası bu vergiyi ancak pay satıldığında veya tasfiye edildiğinde bir zarar olarak geri verir; bu da yıllar sonra olabilir.

Seçim nasıl işler:

• Seçimi kim yapar. Mirasçı değil, fon. Fon, ölüm yılı için süre uzatımları dahil zamanında verdiği beyannamesine yazılı bir beyan ekler (Reg. 1.754-1(b)). Son tarihi kaçıran bir fon yine de muafiyet alabilir (Form 1065 talimatları).
• Fon neden hayır diyebilir. Seçim fonu sonraki tüm devir ve dağıtımlarda, tüm ortaklar için bağlar ve fon IRS onayı olmadan seçimi geri alamaz (Reg. 1.754-1(a) ve (c)). Yatırımcıları sık değişen bir fon bu nedenle reddedebilir.
• Sizin bildiriminiz. Seçim geçerliyse mirasçı, ölümden itibaren bir yıl içinde fona yalan beyan cezası (penalties of perjury) altında imzalanmış yazılı bir bildirim vermek zorundadır. Bildirimde ölenin ve mirasçının adları, adresleri ve vergi kimlik numaraları, ikisinin akrabalık ilişkisi, ölüm tarihi, sahip olduğunuz tarih, payın ölüm tarihindeki değeri ve bu değerin nasıl belirlendiği yer almalıdır (Reg. 1.743-1(k)(2)(ii)). Fon, bildirim alana kadar düzeltmeyi yapmak zorunda değildir.

Fon reddederse mirasçı 754 seçimini tek başına yapamaz. Bir istisna: fon devirden sonraki iki yıl içinde mirasçıya menkul kıymet gibi nakit dışı mülk dağıtırsa, mirasçı o mülke seçim olsaydı sahip olacağı maliyet esasını vermeyi seçebilir (26 USC 732(d)). Mülk amortismana tabiyse mirasçı bu seçimi dağıtım yılına ait kendi beyannamesine ekler; değilse en geç mülkün maliyet esasının mirasçının vergisini etkilediği ilk yılın beyannamesine ekler. Bazı durumlarda aynı kural seçim olmadan, her zaman uygulanır; örneğin fonun varlıkları devir anında maliyet esaslarının %110 oranından fazla değerdeyse (Reg. 1.732-1(d)). Aksi halde paydaki maliyet esasınız ile fonun varlıklarının maliyet esasındaki payınız arasındaki fark, pay sona erene kadar kalır. Fonun 743(b) düzeltmesini nasıl hesaplayıp izlediği fon payını satmak veya geri aldırmak rehberinde anlatılır.

Ölüm yılında K-1'i kim beyan eder?

Ölenin son Form 1040'ı fon kalemlerini ölüm tarihine kadar beyan eder; yılın kalanını tereke veya payı ölümle alan kişi beyan eder. Ölüm, fonun vergi yılını ölen ortak için kapatır, diğer ortaklar için kapatmaz (Reg. 1.706-1(c)(2); Publication 559, Partnership Income).

• Fon, ölenin payını, fonun yılı ölüm tarihinde bitmiş gibi hesaplar. Fon defterlerini kapatabilir veya tam yıl tutarlarını orantılayabilir (Publication 559). İki K-1 döneminin toplamı tutsun diye fona hangi yöntemi kullandığını sorun.
• Son Form 1040'ın son tarihi, ölen hayatta olsaydı geçerli olacak tarihtir; takvim yılı esaslı mükellef için ölüm yılını izleyen yılın 15 Nisan'ı (Publication 559). Fon K-1'leri çoğu zaman geç geldiği için süre uzatımı yaygındır.
• Süre uzatımı olmadan geç verilen bir beyanname, ödenmemiş verginin her ay veya ay kesri için %5 oranında, en fazla %25 oranına kadar cezaya yol açabilir.
• Ölümden sonra, pay terekeden geçtiyse K-1 terekeye gider. Pay doğrudan, örneğin bir trust'a veya hayatta kalan ortak sahibe geçtiyse, fon gelirini yeni sahip beyan eder.

Ölümde askıdaki pasif zararlar ne olur?

Miras kalan bir paydaki askıdaki pasif zararlar, son beyannamede yalnızca maliyet esası artışını aştıkları ölçüde indirilebilir. Artışa eşit kısım kalıcı olarak kaybolur (26 USC 469(g)(2); Publication 925, Dispositions by death).

Buradaki maliyet esası artışı, mirasçının yeni maliyet esası eksi ölenin ölümden hemen önceki düzeltilmiş maliyet esasıdır. Bu yüzden değeri artmış bir pay genellikle askıdaki zararlarını siler; değeri pek artmamış bir pay ise bu zararları son beyannamede serbest bırakabilir ve orada her türlü gelirden düşülebilirler. Ölenin son Form 8582'si her fon için zararları gösterir. Bu zararların ölen hayattayken ne işe yarayabileceği fon yatırımlarından askıdaki pasif zararlar rehberinde anlatılır.

Fon gelirinin bir kısmı “ölenin hak ettiği gelir” midir?

Bir kısmı olabilir ve o kısım maliyet esası artırımı almaz. Ölenin hak ettiği gelir (income in respect of a decedent), ölenin hak kazandığı ama henüz vergilendirilmediği gelirdir. Bu geliri alan kişi, aldığında beyan eder (26 USC 691(a)) ve mirasçının paydaki maliyet esası bu gelirin değeri kadar azalır (Reg. 1.742-1).

• Kurallarda adı geçenler. Bir ortaklığın ölen ortağın halefine Section 736(a) kapsamında yaptığı ödemeler, örneğin bir pay devralımında gelecekteki gelir payı için yapılan ödemeler, ölenin hak ettiği gelirdir (26 USC 753; Reg. 1.753-1(a)). Bu gelecekteki ödemeleri alma hakkı için üçüncü bir kişinin yaptığı ödemeler de öyledir.
• Adı geçmeyenler. Ölümden önce kazanılmış ama henüz tahsis edilmemiş bir performans tahsisi (incentive allocation) veya carried interest'teki gerçekleşmemiş kazanç gibi diğer fon kalemleri için fonları doğrudan ele alan bir kural yoktur. Vergisel muamele belirsizdir. Belirleyici olgular şunlardır: hakkın ölüm anında kesinleşip kesinleşmediği, fon veya yönetim şirketi sözleşmesinin ne dediği ve terekenin payı nasıl değerlediği.
• Veraset vergisi mahsubu. Tereke veraset vergisi ödediyse, ölenin hak ettiği geliri beyan eden kişi o kalemin doğurduğu veraset vergisini indirebilir (26 USC 691(c)).

Annem veya babam carried interest ya da yönetim şirketi payı taşıyordu: ne değişir?

Bir fonun carried interest aracındaki pay bir applicable partnership interest'tir (carried interest'e özel vergi kuralının kapsadığı pay) ve bir pay bir kez bu niteliği kazanınca öyle kalır (Reg. 1.1061-2(a)(1)(i)). Yönetmelikler, çocuğa hediye edilen bir carried interest'in çocuğun elinde de bu niteliği koruduğunu söyler (Reg. 1.1061-5(f)). Ölümle devri ise doğrudan ele almaz. Bu yüzden üç yıllık elde tutma kuralının mirasçıya nasıl uygulandığı ve maliyet esası artırımı ile 743(b) düzeltmesiyle nasıl etkileştiği belirsizdir. Kuralın kendisi carried interest üç yıl kuralı rehberinde anlatılır.

Yönetim şirketi payı çoğu zaman sahipler sözleşmesi uyarınca geri satın alınır. Section 736(a) kapsamına giren ödemeler ölenin hak ettiği gelirdir ve alana, aldıkça vergilendirilir (26 USC 753). Hangi ödemelerin bu kapsama girdiği, sözleşmenin nasıl yazıldığına ve şirketin gelirini esas olarak sermayeden değil insanların emeğinden elde edip etmediğine bağlıdır (26 USC 736(b)(3)). Sözleşmeyi okumak ve değiştirmek bir avukatın işidir.

K-1'ler tereke yerine ne zaman bana gelir?

K-1'ler, tereke payı mirasçıya dağıttığında ve fon devri kaydettiğinde mirasçıya geçer. O zamana kadar terekeye gider. Fona sizi ortak olarak kabul etmek için neye ihtiyaç duyduğunu (çoğu zaman bir devir formu ve vasiyet yürütücüsünün yetki belgesi) ve sizi hangi tarihten itibaren ortak sayacağını sorun. Tereke bunun yerine payı geri aldırırsa, kazanç veya zarar aynı artırılmış maliyet esasına göre ölçülür (Reg. 1.742-1); bu yüzden ölümden kısa süre sonra, yaklaşık ölüm tarihi değeriyle yapılan bir geri alım genellikle çok az kazanç veya zarar doğurur.

Fon K-1'leri, fonun faaliyet gösterdiği her eyalette eyalet beyannamesi de gerektirebilir. Bu konu fon yatırımcıları için eyalet beyannameleri rehberinde anlatılır.

Vasiyet yürütücüsü fondan neler almalı?

Ölümden kısa süre sonra fondan şunları isteyin:

1. Payın ölüm tarihindeki değeri ve o tarihteki sermaye hesap özeti.
2. Ortağın ölüm tarihindeki fon borçlarındaki payı.
3. Section 754 seçiminin geçerli olup olmadığı; değilse, fonun ölüm yılı için seçim yapmasına dair yazılı talep.
4. Fonun ölüm yılı K-1'ini nasıl böleceği (defterlerin kapatılması veya orantılama).
5. Ölenin önceki yıllara ait K-1'leri ve her fon için askıdaki zararları gösteren Form 8582'leri.
6. Pay devralım koşulları dahil, carried interest, performans tahsisi veya yönetim şirketiyle ilgili her türlü belge.
7. Payın mirasçıya devri için fonun devir şartları.

Tereke Form 706 vermek zorundaysa, vasiyet yürütücüsü veraset vergisi doğsa da doğmasa da Form 8971'i de verir ve mülk alan her lehtara bir Schedule A gönderir. Son tarih Form 706'nın son tarihinden (uzatmalar dahil) veya verildiği tarihten, hangisi daha erkense, 30 gün sonra (Form 8971 talimatları).

Payı mirasçıya vermeden önce ölenin ve terekenin vergilerini ödeyin. Önce başka borçları ödeyen veya mülk dağıtan bir vasiyet yürütücüsü, ödenmemiş federal vergiden ödediği tutara kadar şahsen sorumludur (31 USC 3713(b)). Payı alan mirasçı, ödenmemiş veraset vergisinden payın ölüm tarihindeki değerine kadar şahsen sorumludur (26 USC 6324(a)(2)) ve devralan sıfatıyla, IRS'nin ölen adına tarhiyat süresi dolduktan sonra bir yıl süresi içinde ölenin ödenmemiş gelir vergisi için tarhiyata muhatap olabilir (26 USC 6901).

Örnek

Bu rakamlar açıklama amaçlıdır ve ABD doları cinsindendir.

Değeri artmış bir gayrimenkul fonu payı

Bir baba 30 Haziran'da, değeri $900.000 olan bir gayrimenkul fonu sınırlı ortak payıyla ölür. Fon borcundaki payı $150.000'dır. Bu borç payı dahil paydaki düzeltilmiş maliyet esası $350.000'dır. Fondan $120.000 askıdaki pasif zararı vardır.

• Mirasçının maliyet esası: $900.000 + $150.000 = $1.050.000.
• Maliyet esası artışı: $1.050.000 − $350.000 = $700.000.
• $120.000'lık zarar $700.000'lık artıştan az olduğu için hiçbir kısmı son beyannamede indirilemez. Zarar kaybolur.
• Son Form 1040, fonun 1 Ocak ile 30 Haziran arasındaki kalemlerini beyan eder.

Daha az büyümüş aynı fon

Bu kez babanın düzeltilmiş maliyet esası $1.000.000 olsun. Artış $1.050.000 − $1.000.000 = $50.000'dır. Zararlar bu artışı $120.000 − $50.000 = $70.000 aşar; bu nedenle $70.000 son beyannamede indirilebilir, $50.000 kaybolur.

754 seçimi varken ve yokken

İlk duruma dönün. Bir yıl sonra fon tek varlığı olan binayı ölüm tarihindeki değeriyle satar. Mirasçının fon varlıklarının maliyet esasındaki payının, tamamı binada olmak üzere $350.000 olduğunu varsayın. Mirasçının fonun kazancındaki payı $700.000'dır.

• Seçim yok: mirasçı $700.000 kazanç beyan eder. Mirasçının paydaki maliyet esası aynı $700.000 kadar artar; bu tutar ancak pay satıldığında veya tasfiye edildiğinde bir zarar olarak, genellikle sermaye zararı olarak geri gelir ve bu zarar önceki kazancı aynı yılda veya aynı oranda karşılamayabilir.
• Seçim geçerli: $700.000'lık 743(b) düzeltmesi kazancı karşılar; mirasçı bu satıştan kazanç beyan etmez.

Sizin durumunuz farklı mı?

• Fon 754 seçimi yapmayacak veya ölen carried interest ya da yönetim şirketi payı taşıyordu: bunlar zamanlama ve gelirin niteliği konusunda muhakeme gerektirir. Hedge fon ve alternatif fon vergi hizmetleri üzerinden yardım alın.
• Son Form 1040'a, terekenin Form 1041 veya Form 706'sına ya da miras K-1'leri içeren kendi beyannamenize ihtiyacınız var: bkz. hedge fon ve alternatif fon vergi hizmetleri veya bireysel vergi hizmetleri.
• Fon son varlığını sattı ve son K-1'i gönderdi: bkz. son fon vergi formu.
• Yurt dışındaki aileden miras aldınız: bkz. yurt dışından gelen hediye ve miraslar.
• ABD dışında yaşıyorsunuz ve bir ABD fon payı miras aldınız: bkz. ABD fonundaki yabancı yatırımcı.
• Ölen, Kanada'da yaşayan bir ABD vatandaşıydı: bkz. ABD vatandaşı Kanada'da öldüğünde son beyannameler.
• Delaware statutory trust payları miras aldınız: bkz. Delaware statutory trust vergi bildirimi.
• K-1'lerin hangi eyalet beyannamelerini gerektirdiğini öğrenmek istiyorsunuz: bkz. fon yatırımcıları için eyalet beyannameleri.