Hizmet İşletmesinde Satılan Malın Maliyeti Var mı?

Hizmet işletmesinin satılan malın maliyeti olur mu?

Vergi beyannamesinde genellikle olmaz. Satılan malın maliyeti (COGS), sattığınız ürünlerin maliyetidir. Ürün değil hizmet satan işletmelerin çoğunun bunu hesaplaması gerekmez: ticari mal satışı gelir getiren bir unsur değilse brüt kâr, brüt hasılattan iadeler ve indirimler düşüldükten sonra kalan net hasılata eşittir (Publication 334, 6. ve 7. bölümler). Şirketler (Form 1120 ve 1120-S) ile ortaklıklar (Form 1065), satılan malın maliyeti indirimi bildirdiklerinde bunu hesaplayan Form 1125-A'yı eklerler (IRS).

Defterler ayrı bir tercihtir. Muhasebe sorumlusu, gelir tablosu (P&L) marjı göstersin diye doğrudan işçiliği, alt yüklenicileri ve iş malzemelerini bir brüt kâr satırının üstünde gruplayabilir. Kimileri bu gruba gelir maliyeti veya satış maliyeti der. Brüt marj, brüt kârın gelire bölünmesiyle bulunur. IRS bir hizmet işletmesi için bu gruplamayı zorunlu tutmaz ve gruplama net kârı değiştirmez.

Şu hallerde durum basit değildir:

• müşterilere parça veya malzeme bedeli yansıtıyor ya da ürün yeniden satıyorsanız;
• gelir tablonuzdaki brüt kâr, beyannamenizdeki brüt kârla tutmuyorsa;
• bir kredi veren, yatırımcı veya alıcı brüt marjı istiyor ve kendi yöntemiyle tanımlıyorsa;
• maliyetlerinizden hangilerinin doğrudan olduğunu söyleyemiyorsanız;
• gelir tablosunda hiç satılan malın maliyeti yoksa ya da her maliyet satılan malın maliyeti olarak gösteriliyorsa ve nedenini kimse açıklayamıyorsa;
• LLC'niz, şirketiniz veya ortaklığınız Texas'ta kurulmuşsa ya da orada iş yapıyorsa (franchise vergisi, ödeyecekseniz, maliyetleri kendi yöntemiyle sayar).

Yılın gelir tablosunu, Schedule C veya Form 1125-A'sıyla birlikte verilen son beyannameyi, hesap planınızı, bordro raporlarını, alt yüklenici ödemeleri listesini, iş veya müşteri listesini ve yeniden sattığınız parça ya da malzemelerin faturalarını hazırlayın.

Hizmet işletmesinin satılan malın maliyeti hangi durumlarda olur?

Mal sattığında olur; müşterilere bedelini yansıttığı malzeme ve gereçler de buna dahildir. Kişisel hizmet işletmesi, normalde kullandığı malzeme ve gereçleri de satıyor veya bedelini yansıtıyorsa satılan malın maliyeti kuralları ona uygulanır (Publication 334).

Genellikle yalnızca malların maliyeti girer; satılmak üzere alınan ticari mal için de gelen nakliye (freight-in) eklenir. Bunları monte etmenin veya uygulamanın işçiliği genellikle girmez, çünkü işçilik çoğunlukla yalnızca imalat veya madencilik işinde satılan malın maliyetinin parçasıdır (Publication 334, “İşçilik Maliyeti”). Yardımcının ücreti ücret satırında kalır. Sattığınız ürünü imalatçı gibi kendiniz üretiyorsanız, üretimin işçiliği satılan malın maliyetinin parçası olabilir.

Küçük işletme mükellefi stok tutmamayı seçebilir. Bu durumda yeniden sattığını ya ikincil olmayan malzeme ve gereç sayar ve satılan malın maliyeti yoluyla, malın müşteriye gittiği yıl ile maliyetin ödendiği veya tahakkuk ettiği yıldan hangisi sonraysa o yılda indirir ya da defterlerinin stoku nasıl ele aldığını izler (26 CFR 1.471-1; Schedule C talimatları, Part III). Form 1125-A'da her yöntem için bir kutu vardır, ancak Schedule C hangi satırların bunları taşıdığını söylemez ve yöntemi sonradan değiştirmek Form 3115 gerektirir. Kimlerin bundan yararlandığı ve beyannamede neyin değiştiği küçük satıcılar için stok veya malzeme sayfasında, işçilik dahil Schedule C'nin Part III bölümü ise Schedule C'de satılan malın maliyeti sayfasındadır.

Hizmet işletmesinde doğrudan maliyetler nelerdir?

Doğrudan maliyetler, faturalandırdığınız işin yüzünden ortaya çıkan maliyetlerdir: faturalanabilir işte çalışan personelin ücreti (gerçek işçilik maliyetini görmek istiyorsanız işverenin bordro vergileri ve yan haklarıyla birlikte), alt yükleniciler, bir işte tüketilen malzemeler ve hizmeti sunmanın yakıt veya ekipman maliyetleri. Hizmet işletmesi için “doğrudan maliyet”, sizin tanımladığınız bir muhasebe terimidir, vergi kategorisi değildir. Publication 334 doğrudan işçiliği yalnızca üretilen mallar üzerinde çalışan çalışanlar için tanımlar (IRS).

Pratik bir test: bir işi eksik yapsaydınız bu maliyet küçülür veya yok olur muydu? Olursa doğrudan gruba aday olur. Yerinde kalıyorsa (kira, yazılım, ofis personeli, reklam, sigorta), genellikle brüt kârın altında durur.

• Nakliye: yakıt, sürücü ücreti, geçiş ücretleri.
• Pazarlama ajansı: tek bir müşteri için tutulan serbest çalışanlar ve satın alınan araçlar.
• Esnaf ve ustalar: yardımcı ücreti, alt yükleniciler, işte kullanılan malzemeler.

Sahip ücreti, sahip faturalanabilir iş yapsa bile genellikle kendi satırında kalır; böylece sahip ücretini değiştirdikçe marj oynamaz. Beyanname de bunu ayrı işler: Schedule C ücret satırı kendinize ödenen tutarları kapsamaz, Form 1065 ortaklara hizmet karşılığı yapılan ve ortaklık gelirinden bağımsız belirlenen ödemeleri garantili ödemeler olarak bildirir, Form 1120-S ise yönetici ücretini diğer ücretlerden ayrı bildirir.

Beyannamemde satılan malın maliyeti yoksa doğrudan maliyetler yine de brüt kârın üstünde mi durmalı?

Durabilir ve iş, müşteri veya hizmet kalemi bazında marj gerektiğinde işe yarar. Bu, defterlerdeki bir sunum tercihidir: beyanname aynı maliyetleri gider satırlarında gösterebilir.

Doğrudan maliyetleri brüt kârın üstünde göstermek; işleri geçmiş marja göre fiyatlarken, bir kredi veren veya yatırımcı brüt marj istediğinde ya da ayları karşılaştırırken yardımcı olur. Doğrudan maliyeti neredeyse hiç olmayan, brüt kârı gelirine eşit tek kişilik bir işletmede katkısı az olabilir.

Hangi gruplamayı seçerseniz seçin:

1. Hangi hesapların doğrudan olduğunu yazılı olarak belirleyin.
2. Karşılaştırdığınız her ay ve her döneme aynı kuralı uygulayın.
3. Marjı değiştirmek için bir maliyeti gruplar arasında taşımayın.
4. Her hesabı beyanname satırına bağlayan bir eşleşme tablosu tutun; formlara göre ücretler ve alt yükleniciler tablosu gibi.

Hesap planı kurulumu Schedule C için hesap planı sayfasındadır.

Alt yükleniciler ve ücretler Schedule C, Form 1120-S ve Form 1065'te nereye girer?

İşletme mal satmıyorsa veya işçilik malın üretiminin parçası değilse satılan malın maliyetine değil, gider satırlarına girer. Aşağıdaki satır numaraları yayımlanmış en son formları izler ve değişebilir.

Kaynaklar: Schedule C talimatları, Form 1120-S talimatları ve Form 1065 talimatları. Kuruluş formlarının hiçbirinde sözleşmeli işçilik satırı yoktur; talimatlar kendi satırı olmayan indirimleri, tür ve tutarla listelenmek üzere diğer indirimlere yönlendirir. Form 1120 aynı düzeni izler: yönetici ücreti satır 12'de, ücretler satır 13'te, diğer indirimler satır 26'da ve mallar Form 1125-A üzerinden satır 2'ye (Form 1120 talimatları).

Bir maliyet bir kez indirilir. Form 1120, 1120-S ve 1065 talimatları, satılan malın maliyetine zaten dahil edilmiş ücretlerin ücret satırlarına girmemesini söyler; Schedule C talimatları da başka yerde indirilmiş tutarların sözleşmeli işçilik satırına girmemesini söyler.

Defterlerde ücretlerle birlikte duran işverenin bordro vergileri, Schedule C'nin vergiler ve ruhsatlar satırında (satır 23) bildirilir. Bu yüzden doğrudan maliyete göre gruplanmış bir rapor, bir eşleşme tablosu olmadan beyanname satırlarıyla satır satır tutmaz. Hangi yüklenicilere Form 1099-NEC verileceği hangi yüklenicilere vergi formu verilir sayfasındadır.

Maliyetleri brüt kârın üstüne veya altına koymak vergilendirilebilir kârımı değiştirir mi?

Kendiliğinden değiştirmez. Net kâr, brüt kârdan giderlerin düşülmesiyle bulunur; bir kez sayılan maliyet, gelir tablosunda nerede dursa net kârı aynı tutarda azaltır. Gruplama yalnızca brüt kâr ve marj satırlarını değiştirir.

Yine de üç şey sonucu değiştirebilir:

• Yeniden sattığınız mallar. Maliyetleri satılan malın maliyetidir ve hangi yılda indirileceği stokun nasıl ele alındığına bağlıdır (26 CFR 1.471-1; Publication 538).
• İki yerde sayılan maliyet. Bir maliyeti hem satılan malın maliyetinde hem gider olarak saymak, onu iki kez indirmek demektir.
• Gelirden izin verilen maliyetlerin düşülmesiyle başlayan bir vergi. Texas franchise vergisi olağan örnektir: satılan malın maliyetine yalnızca mallar için izin verir, hizmetler için vermez.

Hizmet işletmesinin işçiliğini beyannamede satılan malın maliyetine taşımak genellikle desteklenmez: Publication 334, satılan malın maliyetindeki işçiliği imalat ve madencilikle ilişkilendirir. Küçük işletme mükellefi sınırının üstünde olan, mülk üreten veya yeniden satan bir işletmenin, tek tip aktifleştirme kuralları (uniform capitalization) uyarınca stoka daha fazla maliyet dahil etmesi gerekebilir (Form 1125-A).

Satılan malın maliyeti Texas franchise vergisini, kredi verenleri veya yatırımcıları etkiler mi?

Texas franchise vergisinde, maliyetleri defterlerde satılan malın maliyeti olarak gruplamak bir indirim yaratmaz. Texas, satılan malın maliyetine yalnızca olağan ticari faaliyetinde gayrimenkul veya maddi kişisel mülk satan vergi mükellefi kuruluş için izin verir ve hizmet maddi kişisel mülk değildir (Tax Code 171.1012; Comptroller SSS). Hizmet işletmesi bunun yerine ücret gideri indirimi gibi diğer marj yöntemlerini karşılaştırır (Tax Code 171.101).

Mal ile hizmeti birlikte içeren bir satışta yalnızca malların maliyeti sayılır. Comptroller'ın örneği yağ değişimidir: filtre ve yağ sayılır, işçilik sayılmaz. Kuruluşunuzun bu vergiyi ödeyip ödemediği Texas franchise vergisi sayfasındadır. Hesaplama ve gayrimenkul üzerinde çalışan yükleniciler için geçerli farklı kural Texas franchise vergisi indirimleri sayfasındadır.

Gelir tablonuzu okuyan bir kredi veren, yatırımcı veya alıcı, brüt marjı kendi maliyet listesiyle yeniden hesaplayabilir. Raporu kurmadan önce hangi maliyetleri saydığını sorun ve hesaplarınızdan beyanname satırlarına giden eşleşme tablosunu elinizde tutun. Kredi verenlerin istekleri krediyi veren kuruma gelir kanıtlama ve banka kredisi için mali tablolar sayfalarında ele alınır.

Marjlar görünsün diye gelir tablosunu nasıl kurarım?

Önce geliri, sonra bir doğrudan maliyetler grubunu, sonra brüt kârı, sonra diğer her şeyi koyun. Düzen:

Hizmetin yanında mal da satıyorsanız malların maliyetini doğrudan grubun içinde kendi satırında tutun; böylece beyannamedeki satılan malın maliyetiyle eşleşir, yardımcılar ve alt yükleniciler de ayrı kalır.

Sonra:

1. Doğrudan grubu hesap planında kendi bölümüne koyun ve her doğrudan maliyet türü için bir hesap açın.
2. Yazılımınızda alan varsa her faturayı veya ödemeyi iş ya da müşteri ile etiketleyin.
3. Beyannameyi hazırlayan kişi için beyanname satırlarına göre gruplanmış ikinci bir rapor alın.

Gelir tablomda hiç satılan malın maliyeti yoksa ya da her maliyet satılan malın maliyeti olarak görünüyorsa muhasebe sorumlum hatalı mı?

Her iki durumda da şart değil. Mal satmayan bir işletmenin genellikle satılan malın maliyeti olmaz. Her maliyetin satılan malın maliyetinde olması ise brüt kârı ve net kârı neredeyse aynı bırakıp genel giderleri gizleyebilen bir gruplama tercihidir. Şunlara bakın:

Muhasebe sorumlusunun işinin nasıl denetleneceği muhasebe sorumlunuzun işini kontrol etme sayfasında, yanlış gelir tablosunun diğer nedenleri ise yanlış görünen gelir tablosu sayfasındadır.

Örnek

Bu örnekler ABD dolarıyla ve yuvarlak, açıklayıcı rakamlarla verilmiştir.

Parça bedeli yansıtan tesisatçı

Bir tesisatçı $260.000 faturalandırır: $200.000 işçilik ve $60.000 parça. Parçaların maliyeti $40.000. Bir yardımcı $50.000 kazanır ve bir alt yükleniciye $20.000 ödenir. Diğer maliyetlerin toplamı $30.000.

Stok tutuyorsa parçaları Part III'te bildirir; satılan malın maliyeti yalnızca parçalar olan $40.000 olur ve brüt kâr $220.000 eder. Küçük işletme mükellefiyse ve stok tutmuyorsa parçalar yine satılan malın maliyetidir; müşterilere gittiklerinde ve maliyet ödenmeden veya tahakkuk etmeden önce olmamak üzere indirilir. Her iki durumda da yardımcı satır 26'da, alt yüklenici satır 11'dedir ve parçaların bedelini ödemiş ve hepsini yıl içinde kullanmışsa net kâr $120.000 olur. Defterlerde doğrudan maliyetler parçalar, yardımcı ve alt yüklenicidir, yani $110.000; brüt kâr $150.000 eder. Net kâr yine $120.000'dir. Yalnızca brüt kâr satırı farklıdır.

Mal satmayan bir nakliye LLC'si

S şirketi olarak vergilendirilen bir nakliye LLC'si $500.000 kazanır. Yakıt $120.000, sürücü ücretleri $150.000 ve sahibin yönetici ücreti dahil diğer maliyetler $80.000'dir. Mal satmaz, bu yüzden Form 1125-A yoktur. Form 1120-S'de sürücü ücretleri satır 8'de, yönetici ücreti satır 7'dedir; toplam hasılat $500.000'a ulaştığı için Form 1125-E eklenir; yakıt ise diğer indirimlerdedir. Muhasebe sorumlusu yakıt ile sürücü ücretlerini doğrudan maliyet olarak gruplar ve $230.000 brüt kâr, yani %46 marj gösterir. Net kâr gelir tablosunda da beyannamede de $150.000'dir.

Pazarlama ajansı ve serbest çalışanları

Bir ajansın $400.000 geliri vardır ve serbest çalışanlara $120.000 öder. Doğrudan maliyet olarak gruplandığında brüt kâr $280.000, yani %70 marjdır. İşletme giderlerinde bırakılırsa brüt kâr gelire eşit olur; bu %100'lük marj hiçbir maliyet yapısı göstermez. Beyanname Schedule C'de serbest çalışanları sözleşmeli işçilik (satır 11) olarak bildirir; şirket veya ortaklık ise bunları diğer indirimlerde listeler. Net kâr her iki durumda da değişmez.

Sizin durumunuz farklı mı?

• Gelir tablonuzdaki marj beyannameyle tutmuyor, bir kredi veren veya yatırımcı brüt marj istiyor ya da hangi maliyetlerinizin doğrudan olduğunu söyleyemiyorsunuz: hangi hesapların doğrudan olduğunun ve her birinin hangi beyanname satırına bağlandığının son beyannamenizle karşılaştırılarak netleştirilmesi gerekir. Muhasebe desteğiyle başlayın.
• Defterleriniz geride kaldı veya güvenmediğiniz bir muhasebe sorumlusundan geldi: bkz. gecikmiş defterleri tamamlama ve muhasebe desteği.
• Geçmiş beyannameler, mal satmayan bir işletme için satılan malın maliyeti gösteriyor ya da yeniden satış yapan bir işletme için stok göstermiyor: bkz. geçmiş beyannamelerde eksik kalan stokun düzeltilmesi ve bundan sonraki defterler için muhasebe desteği.
• Ürün satıyor veya parça yeniden satıyorsunuz: Schedule C'de satılan malın maliyeti ve küçük satıcılar için stok veya malzeme sayfalarını kullanın.
• İşleri ve hakediş faturalaması olan bir yüklenicisiniz: bkz. inşaatta iş maliyetlendirmesi.
• Restoran işletiyorsunuz: bkz. restoran gelir tablosu.
• Yazılım veya girişim şirketi işletiyorsunuz ve yatırımcılar brüt marjınıza bakıyor: bkz. girişim için hesap planı.
• Texas'ta bir LLC, şirket veya ortaklığınız var: verginin uygulanıp uygulanmadığı ve hangi indirimin uyduğu Texas franchise vergisi ve Texas franchise vergisi indirimleri sayfalarındadır.
• ABD dışındaki serbest çalışanlara veya yüklenicilere ödeme yapıyorsunuz: bkz. yurt dışındaki yüklenicilere ödeme ve yurt dışındaki yüklenicilere ödeme için kayıtlar.
• Form 1099'unuz işin tutarının tamamını gösteriyor ya da yükleniciler aslında çalışan olabilir: bkz. Schedule C'de alt yüklenici geçişi ve çalışan olabilecek yükleniciler.